تو در ذهن مني

در پس سايه هاي سرد بيد
        در خلال صخره هاي تناور
            در ميان گيتي و كائنات
                             ترا ميپوئيم

دقايق كند
    درد جدائي
       اشك هاي سوزان
                آه هاي سرد

همه يادگار تو اند
       همه هدايای تو اند

پنجه هاي تو
     آن شاخه هاي نورس هستي
 

جبينم را در ظلمت شبها
                لمس ميكنند

نفسهاي گرمت
فضائي سرد هستي مرا
                 گرم ميكنند

طپش قلبت
    خانه دلم را تا اعماقش
           به تزلزل درميآورد

تو در مني
     در پرده ملال آور شام
         در سپيده با آرمانهاي ديرين
              در تلاطم امواج لگام گسيخته هستي
                                    به دنبال تو ميشتابم

شبهاي خموش
    صبحگاهان تنها
        روز هاي تهي
             عصر هاي غم افزا

همه همدم روزهاي تلخ عمر من اند
همه مونس اين دل هزار پاره من اند

خونابه هاي روان ديدم
   اين مرواريد هاي عهد و پيمان
       حكايت گوي رنجهاي من اند

آتش جانگداز سينه من
     بيانگر فراق ماست

كوله بار اندوه دوشم را افسرده است!
      ترا در هر چيز در تكاپويم

در رويا
در بيداري

در قيل و قال
در تنهائي

در آستان خوشنودي
  در دامان شادماني
     در انوار خورشيد
        در شبهاي طوفاني
                  ترا ميجويم

نعش نيمبسمل عشقم را
      در امتداد ساحل ياس
         بردوشم به پيش ميكشم

فتيله تمنا هايم
   در معبد سرد ناكامي خاموش گشته

مگر من ترا تا واپسين دمهايم
     فراموش نخواهم كرد

تو در مني
   آري...چون اشك
      زماني هم مانند تبسم
          گاهي در قالب جنون
                   تو در ذهن مني

 

20.06.06
Khatol.M