برنمیگردم
 

بعد من
   یک قطرهء اشک
          یک فصل غمنامه
                  یک خامهء درد

یادگار میماند و بس
این همه درد و ملال
سوغات روزگار است و بس
       

آنچنان جمع ز یاران صدیق
           پیکر بیجان مرا در گور سرد خواهند
                                              نهاد

ای مرا یاران و همدردان
           زین همه بند جهان آزاد گردانید

من دیگر خاموش میپایم
           دیگر از من جز مشت یاد ها
                            دنبال نخواهی بود
                                    من دیگر برنمیگردم

آه دروغین است این دنیا
                    این حیات

                        و این ... همه لبخند

من دیگر لبخندی نخواهم زد
           محو است لبخند من
                  در فضایی تیرهء هستی

آه بر تابوت من خاک سیاه ریزید
           من نمیخواهم در دنیا بمانم
                             این چی دنیایست
                                    دنیای ریاء کاران

خسته ام
  رنجورم و پر درد

         و
 
           افگارم
             من دیگر برنمیگردم

خاټول مومند
۴ اپریل ۲۰۰۷