کابله مه ژاړه ته !

              کابله مه ژاړه ته

              ما درته ډېر ژړلي

              کابله وخانده بېا

              کابله وغوړېږه

                       دريڅه پرانيزه دباغ پر لوري

                       چې زما د زړه،  دا نړېدلې نړۍ

                       ېو ځلي بېا،

                       د سرو ګلانو له عطرو ډکه شي ٠

              کابله مه ژاړه ته

              کابله  وخانده بېا ٠

                                                    * * *

               د قران غله، له کابله وځه

               دا زما د اوښکو له ساحله وځه

               زمونږ د سرونو د کرلو شېبو

               له دې  حاصله وځه

               دا زما د زړه له کوڅې

              زما له ګوګله وځه

              زما دفکرونو له ګوګله وځه 

              د قران غله له کابله وځه !

              کابله مه ژاړه ته

              کابله وخانده بېا 

                                                    * * * 

              کابله  لوړ شه !

              کابله نر شه !

              کابله ستر شه

              کابله ودروه

                         ېو ځلي ودروه

                         دا زمونږ د اوښکو سفر ٠

                                                    * * *

              کابله وخانده بېا

               کابله و غوړېږه

                        ېو ځلي پورته شه سپېده راوله

                        د تورې شپې مخې ته

                        ېوه ډيوه راوله  !

                                                    * * *

               زه غواړم ووينمه

               د زړه پر پالي شېبې

               ېوه خندا د مينې

               دا ستا د شونډو پر مخ

               ېوه موسکا د هيلې

                        کابله مه ژاړه ته

                     کابله وخانده  بېا

 جون ، ٢٠٠٤