بیا د عقل ناطق ناست دی راته وایي ګډې وډې
بیا جنون خدای زده له کومه دي واوړي پر ما کډې

څه خو غم د بیلتانه وو څه پرې دا جور و جفا شوه
اوس به اوښکې بهومه زه له وینو سره ګډې

بل خیال ته مې ځای نشته د فکرونو انجمن کې
ستا یادونو لګولي زما پر ذهن باندې ډډې

هغه زړه چې ستا په یو نظر کتو شو دړی وړی
د امید سترګې یې تاته لا نیولي رډې رډې

جون - ۲۰۰۵