زما ماشومتوبه!

زما شوخه ماشومتوبه
ای په ویښو سترګر خوبه
دا دی څه وکړله لوبه
چې د تیرو په تیارو کې رانه پټ شوی
زه حصار شوم د ژوند تورې رڼایي کې

بی خبره له عالم وو
په خپل ځان کې یو عالم وو
څومره خوږ هغه عالم وو
چې د خیال آس به مو زین کړ آسمانو کې
سیل ته لاړ به شؤلو خپله پاچایي کې

په وخت د پسرلو کې
د باران په لندو شپو کې
بیا د واورو په څپو کې
یو سپیڅلې شان احساس وو اوس پردی دی
آه چې څومره تاوانی شوم په دی وچه پارسایي کې

ګډ د دهر په سحرا شوم
آشنا د نا آشنا شوم
هلکتوب سره جدا شوم
لکه دوه ملګري چې د سفر لارې کړي بیلی
موږ په خپلو لارو لاړو تنهایی کې

۲۰۰۵
GBG