www.payamewatan.com
 

 

 

صفحۀ اصلی

 

 

خلیل کامران

 

یادِ رادمردانِ وطن گرامی باد

   مینویسم ولی اینبار نوشتن سخت است.  مینویسم از او که دیگر در میان ما نیست، مینویسم از انسان خردمندی که خود را به حاکمان زر و زور نفروخت.  افسر عالی رتبه ی که با صداقتِ تمام به تحلیف و سوگند که اداء کرده بود تا پای جان وفادار ماند.  تا دم مرگ صادقانه زیست و چون ستاره ی در میان همقطارانش درخشید.  با وجود داشتن اختیاراتی و صلاحیت های تام در پست های حساس و مهم چون رئیس ادارۀ امنیت کابل، رئیس عمومی ادارۀ پنج و معاون وزیر امنیت هیچگاهی خودش را الوده نساخت.  خود افخار آن را داشتم که مدت چهار سال با ایشان از نزدیک کار نمایم.  انسان فوق العاده منظم، شریف، کارکن، وطن پرست، صادق و با عزت نفس بود.  هیچ نوع تعصبِ قومی، لسانی و مذهبی نداشت.  برایش مهم صداقت و خدمت بی ریا برای مردم و کشورش بود.  از نابسامانی ها و مشکلاتی که گریبان گیر مردم و کشور گردیده بود و رنج تا در اوقات فراغت مطالعه نماییم در بین کتابها کتابی بود که عنوان آن بر گرفته از شعار های اوایل تحول ۷ ثور ۱۳۵۷ بود.  بعد از چند لحظه خیره ماندن به عنوان کتاب با یک آهِ عمیق که نشانی از نارضایتی تود گفتند:
به نام خلق، به نام وطن، به نام انقلاب کشور و مردم را به بدبختی کشاندند.  چه اینها و چه آنهای که در جهت دیگر قرار دارند.

   و او کسی نیست جُز تورن جنرال عبدالباقی رئیس عمومی ادارۀ پنج که در اثر توطۀ خاینانه سیاهرویان معامله گر به تاریخ ۲۸ حمل ۱۳۷۱ همراه با شادروان ستر جنران غلام فاروق یعقوبی وزیر امنیت و تورن جنرال جانباز معاون گارد ملی  به جرم دفاع از سیاستِ مصالحه ملی، دفاع از دکترین سیاسی شهید دوکتور نجیب الله و اجرای طرح پنج قفره یی صلح سازمان ملل متحد، که متضمن اجرای صلح و ثبات برای افغانستان بود، به قتل رسیدند.

   آخرین دستور ایشان، بنابر وظیفۀ که داشتم (جز از محافظین ایشان) این بود که:  تمام سعی و تلاش ما حفظ جان، مال و ناموس مردم باشد و اکیداً دستور دادند که از درگیری مسلحانه خود داری نمائید، چون زنده گی و اسایش مردم در الویت قرار دارد.  ما به عهد و پیمانی که به مردم خود و جامعۀ بین المللی داده ایم پابند و استوار هستیم.   بگزار قضاوت به عهدۀ تاریخ باشد.

بلی هموطن عزیز!
ما با داشتن چنین فرزندان صدیق وطن فتخار می نمائیم.  و امروز هستند از جمله معامله گرانی که با خفت و زبونی هر لحظه ی زنده گی را با خواری و عذاب وجدان سپری مینمایند، چون خود به انبار باروت شعله افگندند و در کیش و مات صحنه ی سیاسی کشور مات شدند.

و درود بر روان پاکت رهبر شهید دوکتور نجیب الله که با آن بینش
و نگرش سیاسی عمیق چنین روزی زا به آنها پیش نموده بودی.

روان شهیدان گلگون کفن و طن شاد باد.

 

خلیل کامران

یادی از شهدای کودتای حمل و ثور ۱۳۷۱
نوشتۀ محمود هوتک

 

>> بازگشت به صفحۀ اصلی <<