www.payamewatan.com
 

 

 

صفحۀ اصلی

 

تاریخ نشر:05.11.2008

عبدالصمد ازهر
 

حقیقت پوشیده ماندهء یک واقـعـیت

   در مطالبی که توسط محترم فقیرمحمد ودان بتاریخ 3.7.2008 در سایت وزین پیام وطن به اّدرس دکتور محمد حسن شرق منتشر گردیده است، تذکراتی هم در بارهء سا زمان های چپ در قوای مسلح افغانستان، با استفاده از منابع دیگر درج گردیده است. با تأکید بر احترامی که به محترم ودان دارم، یادآور میشوم آنچه این منابع در زمینه نوشته اند، با حقیقت فاصله داشته و تصحیح اّن ضروری پنداشته میشود :

   در سطر دهم پاراگراف یازدهم چنین اّمده است :

   { سلیک هاریسون با استناد از صفحا ت 159 169 اثر روسی تاریخ قوای مسلح افغانستان 1947 1977 ؛ نشر شده از جانب مؤسسهء انتشارات شرقی؛ چا پ مسکو؛ چا پ 1985 در زمینه چنین می نویسد: دستگاه استخبارات نظامی اتحاد شوروی، در حالیکه چشم به اّینده دوخته بود، افسران تربیت یافته (در اتحاد شوروی) را درسپتامبر 1964 تشویق نمود که سازمان انقلابی مخفی قوای مسلح راتشکیل دهند. همچنان جنرال الکساند ر لیاخفسکی یکی از افسران بلند پایهء اتحاد شوروی چنین می نویسد: دوشادوش ح.د.خ.ا. سازمان زیر زمینی مستقلی به نام جبههء کمونیست های افغانستان (... به رهبری سرهنگ عبدالقادر ایجاد گردید) نقش سازنده ای را در کار با افسران ارتش بازی کرد. اعضای این سازمان نقش مهمی را در سرنگونی پادشاه افغانستان بازی کرده بود ند. }

   پسانتر در بخش : 1- سقوط سلطنت، علل و پیش زمینه های اّن ؛ در سطر پنجم پاراگراف ششم چنین میخوانیم:

   سیدطیب جواد محقق در زمینه مسایل تاریخی و اجتماعی افغانستان به راد یوی بی بی سی چنین میگوید: تحقیقاتی که در سال های اخیر صورت گرفته، نشان میدهد که مسکو از طریق سازمان استخباراتی نظامی شوروی یا ادارهء اطلاعات ارتش که به مخفف لاتین اّن یعنی جی اّر یو معروف است، نقش مؤثری را در کودتای 1972 (1973) داؤد خان داشته است. جی اّر یو زمینهء این رافراهم ساخت تا یک تعداد قابل توجه افسرانی که در کودتا نقش اساسی داشتند در کنار داؤد خان قرار گیرند. اکثر این افسران جزء سازمانی بنام سازمان انقلابی قوای مسلح بودند که در سال 1964 زیر نظر جی اّر یو تشکیل شده بود. همین سازمان در موفقیت کودتای داؤد خان نقش اساسی داشت.

   در مطالب گفته شدهء بالا نامهای سازمان ها، تاریخ های تأسیس و ماهیت اّنها رد و بدل ودرهم اّمیخته شده وهردو سازمان بر اساس معلوما ت نادرست  وصدور حکم غیر عادلانه، مولود ادارهء استخبارات نظامی اتحادشوروی قلمداد شده اند.

   حقیقت قضیه اینست که: در سپتامبر 1964 مطابق سنبله 1343 (اگر دقیقتر بگویم در 26 سنبله) سازمان مخفیی بنام سازمان دموکراتیک انقلابی اردو که مخفف اّن س. ا. د. ا. یا سادا میشود از طرف یک حلقهء تحول طلب انقلابی، که از مدتها پیش درتدارک یک راه بیرون رفت از وضع ناهنجارو ذلتبار مردم و کشور بودند، در دارالامان کابل اساس گذاری شد. این حلقه مرکب از شش نفر  یک افسر قوای هوایی (محمد عالم وصال)، سه افسر قوای زمینی (ذبیح الله زیارمل، عبداللطیف انصا ف و عزیزالرحمن) و دو افسر پولیس (مهرالحق قطره و عبدالصمد ازهـر) بودند . در همین نشست تاریخی بر اهداف عمومی و اصول تشکیلاتی توافق بعمل آمد و به اتفاق آرا عبدالصمد ازهـر و ذبیح الله زیارمل بحیث رئیس و معاون سازما ن انتخاب و مسئولیت خطیر رهبری روزمرهء کارها بدوش شان گذاشته شد.

  در تردید اتهامات بالا، برهان قاطع اینست که هیچ کدام ازانها در اتحاد شوروی تحصیل نه کرده واز نفوذ و أثرگذاری های جی آر یو و کی جی بی و امثال آنها مبری بودند.

   عبداللطیف انصا ف و عزیزالرحمن تقریبا سه سال بعد، بنا به ترک اشتغال در ساحهء نظامی و پیوستن به حیات ملکی، با حفظ اسرار سازمان، ازان فاصله گرفتند.

 محمد عالم وصال درحالی که کارهای بزرگ و پرثمری را در قوای هوایی و مدافعهء هوایی انجام داده بود ند، با تأسف در سال 1357خورشیدی  برتبهء جگرنی، و مهرالحق قطره هم که یک عمر بخاطر مردم خود شرافت مندانه رزمید ند ، دراثر مریضی قلبی در سال 1372 برتبهءسمونوال ، رفقا و دوستان شان را تنها گذاشتند و به ابدیت پیوستند.

   سرهنگ عبدالقاد ر نه در سطح رهبری و نه در حلقه های پایین،در هیچ کدام، گاهی عضویت این سازمان، ویا رتباطی  با اّن، نداشته اند.

    بعد از مدتی، کلمهء دموکراتیک از نام این سازمان،  بدلیل بی مورد بود ن آن در یک سازمان نظامی مخفی و هم بخاطر اجتنا ب از سوء تفاهمات تشابه با نام سازمان های سیاسی دیگر، حذ ف شد و نام سازمان انقلابی اردو برگزیده شد.

    تنویر افسران اردو (قوای مسلح) و تجهیز آنها باافکا ر انقلابی مترقی بخاطر مبارزه درجهت ایجاد یک جامعهءآزاد،مترقی، مرفه و دموکراتیک، مبتنی بر عدالت اجتماعی از اهداف عمدهء این سازمان به شمار میرفت. بنا بر خصلت مخفی سازما ن ، نه اعضای صفوف همدگر را می شناختند و نه جامعه ازوجود و مبارزهء آن آگاهی داشت. هرگونه سوء ظن ادارات استخباراتی میتوانست به قیمت جان اعضا ویانابودی کامل تمام سازمان منجر شود . بسا ممکن بود نابودی فردی،قسمی یا کامل ، طوری صورت گیرد که نابود شده گان، گمنام و  حتی بدون 

کمایی افتخار فردی یا جمعی در جامعه و تاریخ، سر به نیست شوند. آنها نه در مظاهرات تبارز کرده میتوانستند، نه در انتخابات و نه در وسایل وامکانات ارتباط جمعی .  به همین جهت شعار برجسته و معروف: به پیش در راه مبارزهء گمنام و قهرمانانه ! ، سمبول کار انقلابی و افتخار فرد فرد اعضای سازمان گردیده بود.

   سازمان انقلابی اردو ، پسا نها حیثیت یک سازمان جنبی حزب دموکراتیک خلق افغانستان  را قبول کرد. بنا برجدیت  سری ماند ن سازمان، تما س با همه رهبری حزب نامعقول وخطیر بود، لذا ازهر، که در رأس هیأت رهبری سازمان قرار داشت، بر اساس شناخت ها و اعتمادهای قوی سابقه، صرفاً با دو رفیق (ببرک کارمل و میراکبر خیبر) در تماس قرار داشت. در سال های بعدی که مسئولیت ها و مصروفیت های رفیق کارمل زیاد شده بود، صرفاً در نشست های مهم اشتراک میکردند و در بقیه موارد رفیق میراکبر خیبر رابطهء رفیق کارمل و سازمان را تأمین میکردند. تماس های رفیق خیبر معمولاً با هر دو نفر اول رهبری سازمان  برگزار می شد.

   اگر سازمانی بنام جبههء کمونیست های افغانستان وجود داشته، یقیناً تاریخ تأسیس آن  به سپتامبر 1964 برنمیگردد و احتمالاً چندین سال پساتنر اساسگذاری شده باشد.

   در مورد سهم گیری در کودتای1973 داؤدخا ن، با تاکید میگویم که با وجود آنکه حتی تقریباً از یک سال پیش ،سازمان انقلابی اردو ازجلب و جذب و تدارکات برای کودتا، اطلاع داشت و عدهء زیادی از اعضای آن برای سهم گیری در کودتا دعوت شده بودند، نه کودتا را لو داد و نه به اعضای خود اجازهء سهمگیری دران را داد . به دو دلیل :

   1 داؤدخان ، انسان وطن دوست ، تحول طلب و ترقی خواه بود . لذا نباید در مقابلش مانع ایجاد می شد و یا  لو داده می شد .

   2 با در نظرداشت این تلقی، که داؤد خان عضو خاندان سلطنتی بود و منافع او با منافع سلطنت آمیخته بود،این پرسش به میان می آمد که: در حالیکه س.ا.ا بدون داشتن امکانات و وسایل استخباراتی، به صورت مسلسل از تدارک کودتا مطلع می شد ، آیا ادارات اسخباراتی دولت - ریاست ضبط احوالات ، استخبارات وزارت داخله ، استخبارات نظامی وزارت دفاع ، استخبارات خاص سردار عبدالولی وامثال آن ازین فعالیت ها بی خبرمانده بوده میتوانستند ؟!  این تصورات در مورد اهداف اصلی این حرکت، شک و تردید ایجاد میکرد .

   اعضای این سازمان وقتی برای اشتراک در کودتا دعوت می شد ند ، با حرمت گذاشتن به شخصیت داؤد خان ووطن پرستی او، و با اظهار عدم مخالفت با این عمل، به بهانهء معاذیر شخصی، خود را کنار می کشید ند. صرفاً یک عضو این سازمان (فیض محمد)، تحت تأثیر یک دوست انقلابی شباروزی خود، نتوانسته بود خود را کنار بکشد و مجبور به سهم گیری فعال شده بود که بعداً مورد مؤاخذه قرار گرفت و مجبور به اعتراف و معذرت خواهی گردید.

   بعد از پیروزی کودتا ی داؤد خان، اعضای این سازمان وظیفه داشتند با او همکاری نمایند. عدهءمعتنابهی ازافسران فعال در کودتا، بنا به خصلت انقلابی شان، به زودی به صفوف سازمان راه یافتند. همین دو فکتور همکاری بعدی با داؤدخان و جذب بعدی افسران فعال  کودتا در سازمان - شا ید این تصور را ایجاد کرده باشد که گویا س . ا . ا . در کودتا سهم فعال داشته است.

   اگر حرف های ما ن را خلاصه کنیم میتوانیم بگوییم :

   - سازمان انقلابی اردو، غیر ازانست که" جبههء کمونیستان افغانستان" خوانده شده است .

   - این صرفاً س. ا. ا. است که در سپتامبر 1964، ماه ها پیش از اساس گذاری جریان دموکراتیک خلق افغانستان ، تأسیس گردیده است .

   - هیچ کدام از مؤسسین این سازمان، تحصیل یافتهء اتحاد شوروی نبودند .

   - سرهنگ عبدالقادر عضو این سازمان نبود.

   - این سازمان در کودتای داؤد خان اشتراک نداشت.

   - این سازمان هما نطوری که کودتا با داؤد خان را رد کرد، کودتا بر ضد اورا هم رد کرد، که همین موضع ، بنا بر  تمایلات ناخیراند یشانهء درون حزبی،  مشکلاتی را برای رهبری آن ایجاد کرد که از حیطه بحث این مختصر خارج است .

   - این سازمان مولود تصمیم آگاهانهء وطن پرستانه، ترقی پسند و انقلابی مؤسسین آن بود.

الهام بخش آنها درین تصمیم بدون شک جنبش های آزادی بخش  و مبارزات مردمان زحمت کش جهان بخاطر دموکراسی و عدالت اجتماعی بود. آنها به هیچ وجهه ملهم از تصمیم و ارادهء سازمان ها ی استخباراتی و جا سوسی نبودند .

   با ذکر این مختصر، انتظار دارم خواننده گان، محققین و مبصرین محترم، در مورد سازمانی که مرکب بوداز انسان های نا ب میهن پرست،مردم دوست، باتقوی، فداکار،ازخود گذ روانقلابی؛

انسان هایی که با تمام استحقاق بی مدعا زیستندوبنا به ایمان قوی شان آه از جگر بر نیاورد ند؛ کسانی که از آغازین مرحلهء انقلاب 7 ثور، به زندان، شکنجه، کشتار و حتی پرتاب از طیا ره مواجه گرد یدند؛ کسانی که در راه مردم و وطن بی دریغ به مقابله سیاهی، سیاه اند یشی و سیاه روزی شتافتند و جام های شهادت نوشیدند ؛

نباید بی اعتنا برخورد کنند.

   بنا برینکه اطلاعات دست اول درین زمینه هنوز منتشر نشده بود، امیدوارم همین مختصر، بی اطلاعیی را که در زمینه وجود داشت مرتفع گردانیده باشد.

 

با عرض حرمت

 

 

   بازگشت به صفحۀ اصلی